İyi değilim ben. Hem de hiç iyi değilim. İçimde kelimelere sığdırabilir vedaların hüznü var dolu dolu. Birine, bir şeylere ihtiyacım var. Ama kimseye ve hiçbişeye tahammül edecek gücümde yok. “Beni bu hale siz getirdiniz”. Diye bağırmak istediğim bir sürü insan var sadece.Bazen hiç bilmediğim yere gidip kaybolmak istiyorum. Sokaklarda haykırmak, gülmek, ağlamak.
Hiç kimsenin tanımadığı biri olmak istiyorum.
Hiç kimse olmak istiyorum.
Bazen canım o kadar çok acıyorki sanki içimi söküyolarmış gibi devam ediyor hayat.