Yeniden kırılmaktan, sevilmemekten yeniden sevemekten korkuyorsun.
Bir kere kırıldığın zaman yeniden eskisi gibi olmayacağını sanıyorsun.
Yüreğinin umut dallarını kırıp geçen rüzgârlara küsüyorsun.
Biri gelip, tekrar kırıp incitmesin diye kaçıyorsun tüm insanlardan.
Yeniden umut etmekten korkmaya başlıyorsun.
Biliyor musun, ne kadar kaçsan da umut kırıldığı yerden yeşerir.
İnsan yeniden sever, yeniden umut eder ve yeniden hiçbir şey olmamış gibi gülümsemeye başlar..
Mervenin blogu 